Rolf SMIT: Service Management & Information Technology

Zondagmorgen en een waterig zonnetje straalt mij tegemoet door het treinraam: kortom, ik ben weer thuis in ons vlakke, maar o zo schone kikkerlandje. Dat voelt goed. Nog een uurtje en ik kom aan op station Groningen, heerlijk weer thuis onder een warme douche met een fatsoenlijke straal. En dat allemaal dankzij Marian haar daad krachtig optreden: de ketel heeft afgelopen donderdag de geest gegeven, maar inmiddels heeft Marian er voor gezorgd dat er alweer een nieuwe hangt. Ik kijk ernaar uit.

Adriënne en ik hebben een goede reis gehad, geen vertraging, maar lekker op tijd geland op Schiphol. Om 5:15 stonden we aan de grond, en om half 6 zetten we voet op de Nederlandse bodem. Aangezien we naast de deur zaten waar de gate aan werd gekoppeld stonden we al HEEL snel bij onze bagage. Bleek dat één van mijn bagagestukken later zou komen omdat het een ‘afwijkend’ formaat had. Daarom hebben A3ne en ik afscheid genomen bij de bagageband: ik heb genoten van 3 weken, samen met een Nederlandse in een vreemd land. Dit is toch veel beter als helemaal alleen in zo’n vreemd land.
Als ik dan zo terug kijk konden A3ne en ik het goed met elkaar vinden, dat is toch altijd maar afwachten hoe dat loopt. Ik ben erg blij dat we als vrienden (zo zie ik het toch wel en volgens mij doet A3ne dat ook) afscheid hebben genomen.

Ik kijk terug op een inspannende en ook aangrijpende perioden, maar met een heel goed gevoel. Peter en zijn staf hebben aangegeven veel aan onze gesprekken en adviezen gehad te hebben en daar hebben we het dan ook voor gedaan. Er zijn een aantal documenten geschreven en gecontroleerd. Een verslag gaat dinsdag naar de mensen van Viafrica, maar het werk is nog niet helemaal klaar: er moet nog een verslag naar ITstaffing en ik heb nog een aantal adviezen die ik graag mee wil geven aan Joost en de andere mensen van Viafrica, hier moet ik in de komende week nog een mooi rapport van maken, maar dat gaat vast wel lukken.

Nu ga ik eerste heel gezellig van de paasdagen genieten met Marian en de kinderen.  Ik bedank jullie (trouwe) lezers voor het volgen van deze weblog en de leuke reacties die ik heb gekregen. En ik hoop jullie snel weer te zien of te spreken. Het ga jullie goed!

A3ne liet mij net de bijgevoegde film zien. Zeer indrukwekkend en het geeft goed weer met welk gevoel wij hier rondlopen!

Meer zeg ik er niet over, maar bekijk het, wordt stil en bedenk hoe gezegend wij zijn!

Het is alweer een paar dagen geleden dat ik jullie op de hoogte heb gebracht van mijn activiteiten. En dat heeft een reden, want er is gewoon niet zo heel veel te melden. We zijn echt aan het afronden en ik ben dus aan het schrijven geslagen, verder moet ik nog een presentatie in elkaar sleutelen voor donderdagmiddag, onze laatste dag op kantoor, aangezien vrijdag iedereen vrij is in Kenya.

A3ne en ik zijn plannen aan het maken voor deze extra vrije dag waar we eigenlijk geen rekening mee hadden gehouden, Matthew heeft aangeboden om die dag onze taxichauffeur te zijn, daar zijn we heel blij mee: iemand die we kennen en waar we ook gewoon mee kunnen kletsen. Verder iemand die ook de stad goed kent en ons wellicht nog een paar goede plekjes kan laten zien.

Zaterdag vertrekken we dan alweer naar Nederland en ik moet zeggen dat ik daar wel weer heel veel zin in heb: lekker weer naar huis, naar Marian en de Kids. 3 weken is dan toch wel heel erg lang! Dat betekend ook dat dit wellicht het laatste stukje vanuit Kenya is. Ik zal proberen om morgen nog even een laatste stuk te plaatsen. Mocht dat niet lukken dan hoop ik jullie allemaal weer snel te zien!

Voor nu: Waheri (tot ziens)

Vrijdagmorgen worden we op tijd opgehaald door Paul, dezelfde gids die we ook tijdens de eerste safari hebben gehad. Er wachtte ons een rit van 5 uur naar Masai Mara National Park, het mooiste park van Kenia. Om een uur of 1 komen we aan in een zeer luxe resort met prachtige tenten waar we 3 nachten in zullen slapen. Uiteraard hebben we heerlijk genoten van een uitgebreide lunch waarna we even de tijd voor onszelf hadden. Op het park is van alles te doen om heerlijk te relaxen: er is een zwembad met heerlijke ligstoelen, je kunt er een balletje slaat (golf) en ga zo maar door.

Om 4 uur vertrekken we voor onze eerste “Game drive” en we hebben deze rit geluk: we zien een zwarte neushoorn! Dit is een zeldzaam dier en we hebben dus erg veel geluk. Vervolgens krijgen we te horen dat er een troepje leeuwen is gespot. Als we er aankomen blijken het 3 mannetjes te zijn die zich net tegoed doen aan een zebra. Daarbij worden ze zeer goed in de gaten gehouden door een kudde olifanten.

Als we na een tijdje naar dit prachtige tafereel hebben gekeken rijden we verder en treffen niet veel verder een volgende groepje leeuwen aan. Heerlijk zonnebadend. Wat zijn het toch imposante dieren om te zien, met recht de Koning van de Jungle!

Om half 7 komen we weer in het kamp aan voor een heerlijk diner! Waarna we moe maar voldaan op tijd in ons bed kruipen om de volgende morgen al weer heel vroeg op te staan voor onze volgende speurtocht naar wild.  We rijden een hele tijd rond zonder dat er andere safarigangers in de buurt zijn en als ik heel eerlijk ben is dat veel leuker als het maar achter elkaar aanrijden om samen naar de volgende bijzondere dieren te rijden. We zijn goed in staat om zelf wild te vinden, want we zien Hyena's. Het zijn niet de mooiste dieren om te zien, maar het is wel heel leuk om ze zelf te vinden.

Terwijl we staan te kijken naar deze dieren hoort Paul over de radio dat er een Luipaard is gevonden. Dit komt niet vaak voor dus hier moeten we tocht echt op af en na een lange wilde rit staan we dan in oog met het luipaard: weer zo’n imposant dier! Met de vondst van dit dier maken we de Big 5 compleet. We hebben ze allemaal gezien: Leeuw, luipaard, buffel, neushoorn en de olifant. Eigenlijk kan onze safari dus niet meer stuk, maar onze laatste gamedrive heeft nog een laatste verrassing in petto.

Na een heerlijke lange pauze, waarin we heerlijk hebben gezwommen en aan onze kleur hebben gewerkt, vertrekken we om half 4 voor de avondsessie. Ook nu stuiten we weer op een mooie groep leeuwen. En terwijl we daar van genieten (het blijft schitterend om dit soort dieren in het wild te zien, helemaal als er een aantal jongen bij zijn!) komt er een bericht over de radio: we zien een Cheeta.  A3ne wordt er stil van, het tweede deel van haar grootste wens dreigt uit te komen: een cheeta in het wild zien. En het is zelfs nog beter als we hadden kunnen durven dromen, niet één cheeta wacht op ons, maar een moeder met haar twee jongen ligt heerlijk uit te rusten.

Als ik heel eerlijk ben vind ik dit de mooiste ontmoeting: een cheeta straalt zo veel snelheid uit, het is een schitterend mooi rank dier. Echt een dier om stil van te worden!

Uiteraard hebben we tijdens deze safari nog veel meer dieren gezien, kijk maar eens naar het bijgevoegde webalbum. Naast alle dieren die we hebben gezien, waar ik heel blij om ben, heb ik ook een beetje een gevoel van onvrede: op het moment dat een dier wordt gevonden gaan de radio-installaties in de safarivoertuigen werken en zie je een sliert van voertuigen allemaal dezelfde kant op trekken. Dit heeft tot resultaat dat je soms met 10 voertuigen om de dieren heen staat. Gelukkig trekken de dieren zich er niet al te veel van aan, ze gaan gewoon hun eigen gang. (moet je je voorstellen wat er gebeurt als het hoogseizoen voor de safari aanbreekt, dan wordt het dringen bij de dieren denk ik!)  Als ik dan zo terug kijk op deze safari en de andere safari’s vind ik de kleinere parken en de tripjes dat je gewoon zelf gaat zoeken, toch leuker. Ik begrijp dat je dan een aantal dieren waarschijnlijk niet te zien krijgt, maar het uiteindelijke gevoel is dan toch beter!
Dit brengt ons bij de afsluiting van de ontspannende weekenden. Nog één week werken en ik ga weer naar huis. Ik kijk er naar uit om weer thuis aan te komen en Marian en de kids weer te zien.

Volledig album bekijken